این روز ها تقریبا هر رسانه ی خبری بر خط پر از سوگیری بازماندگی است. همه جا مقاله هایی با این عنوان دیده میشود "هشت چیزی که افراد موفق هر روز انجام میدهند" یا " بهترین توصیه ای که ریچارد برانسون تا حالا دریافت کرده است " یا " لبران جیمز در فصل هایی که مسابقه برگزار نمی شود چگونه تمرین میکند ". در این موارد، در واقع سوگیری بازماندگی را میبینیم.
سوگیری بازماندگی یعنی اینکه تمایل داریم روی برندگان حوزه خاص تمرکز کنیم و سعی میکنیم از آن ها یاد بگیریم، اما بازنده هایی را که دارند از همین راهبرد استفاده میکنند را فراموش میکنیم.
شاید هزاران ورزشکار باشند که مانند لبران جیمز تمرین می کنند، اما هرگز به لیگ ملی بسکتبال راه پیدا نکرده اند. مشکل این است که هیچکس درباره ی هزاران ورزشکاری که هیچ گاه جز افراد برتر نشده اند چیزی نمی شنود، فقط از افرادی می شنویم که موفق می شوند. ما به اشتباه برای راهبرد ها، شگرد ها و توصیه های یک فرد موفق ارزش بسیار قائل میشویم و در عین حال این حقیقت را نادیده میگیریم که همین راهبرد ها، شگرد ها و توصیه ها برای بیشتر افراد جواب نداده اند.
-قدرت شروع ناقص ها
برچسب:
نویسنده: ماهان عابدی